Denizli Ayna Haber Logo
YALNIZ BİR BAYRAM

YALNIZ BİR BAYRAM

Bir telefon gelir bir bayram günü

En sevdiğimden, kardeşim olmasa da kardeş olan bana canımın taa içi güzel gamzeli kuzenimden.

Sevgi dolu konuşmanın üzerine ne kadar özlem duyulduğu dile getirilir, üstüne derin bir sessizlik ve seni çok seviyorum, sen benim için çok değerlisin, seninle vakit geçirmeyi özledim sözleri dökülür.

Bir anda kendini çaresizlik hapishanesinde tutuklu hissedersin, kıramazsın zincirlerini, kurtulamazsın prangalarından.

Öylece donakalırsın…

Elinden bir şey gelemez çünkü, öyle eskisi gibi özledim deyip atlayıp uçağa bir geceliğine ziyaretine gidemezsin, o ilk karşılamadaki kucaklaşmayı yaşayamazsın, aynı sofrayı paylaşamaz, aynı çocukluk anılarını anlatırken aynı şeylere gecenin sessizliğini bölen şen kahkahalar ile gülemezsin, bak şunu da hatırlıyor musun diye sohbet derinleşemez, dertleşemez, gelecekten, hayallerinden bahsedemez gün doğumuna kadar özlem gideremezsin.

Bir pandemi dönemisindir çünkü.

Sevdiklerinle bayramlaşamadığın. Tokalaşamadığın. Hatta göremediğin, sesini cihaz ucundan mekanik olarak duymaya mahkûm kaldığın.

Hani ilk fırsatta evin yaşlılarını yalnız bırakıp, beş yıldızlı otellerde tatil gözüyle baktığın bayramlarda; sana her zaman büyüklerinle bayramları kutlayabileceğin ama bu erken rezervasyon indirimli tatil fırsatını kaçırırsan hayatının şansını kaçırmış hissi veren, o açık büfede patlayana kadar yemeli içmeli tatili tercih edenlerden olmuşsundur.

Oysa ki hiç bir yere gidemediğin bu bayramda bir de bakmışsın hiçbir şey asla sonsuza dek sürmüyor, büyüklerinin elinden öpmek, kucaklaşmak, görmek, dokunmak, yasak olmuş.

Keşke dersin, her bayram sadece hep beraber olsaydık.

Bunu büyüklerimiz hayattayken farkında olmamız için pandemiye mi ihtiyacımız vardı acaba?

İmkanların imkansızlaşmadan değerinin bilindiği bayramlara!

YORUMLAR